Ik kwam op froot.nl dit prachtige filmpje tegen van spelende honden. De camera is om de nek van een Deense Dog gehangen en dit geeft spectaculaire beelden inclusief mooie slow motion-beelden. Kijk hieronder voor de mooie beelden.
Sinds kort maak ik deel uit van een postcrossing-groep op Facebook en de meeste dames zijn net aan postcrossing begonnen en om hen een idee te geven wat voor leuke kaarten je allemaal kunt ontvangen heb ik een filmpje gemaakt.
Het bestand is alleen te groot om te uploaden naar mijn website, dus geef ik je hier de link van het YouTube-filmpje. Veel plezier!
Voor mij vandaag helemaal geen Blue Monday. Maar een heerlijk productieve dag met als afsluiter een prachtige zonsondergang!
Dag 2011,
Het jaar waarin Niels & ik onze hond Xavi kregen.
Het jaar waarin Dean werd geboren.
Het jaar dat Mario & Anita ouders werden.
Het jaar dat ik tante ben geworden.
Het jaar dat mijn moeder weer een mooi eigen huis kreeg.
Het jaar waarin Oprah stopte met haar talkshow.
Het jaar waarin ik Flow Magazine ‘ontdekte’.
Het jaar dat ik had af moeten studeren.
Het jaar dat Day Bobby werd geboren.
Het jaar dat ik de website www.postcrossing.com ontdekte en een leuke nieuwe hobby vond.
Het jaar dat mijn lieve oma deze aarde verliet.
Het jaar dat Tim & Bianca trouwden.
Het jaar dat Leonie, Desiré en Kristen wél afstudeerden.
Het jaar dat Tim eindelijk op zichzelf ging wonen.
Het jaar dat Niels en ik Madrid bezochten.
Het jaar dat Ajax weer eens landskampioen werd!
Het jaar waarin Remco een te gekke baan vond.
Het jaar wat centraal stond voor het krijgen en kopen van heeeeeel veeeel nieuwe boeken.
Het jaar dat Carla de strijd tegen kanker verloor.
Het jaar waarin we al vroeg werden getrakteerd op heel veel zonneschijn.
Het jaar waarin er veel werd gebarbecued op het balkon.
Het jaar dat Niels afscheid nam van zijn bril.
Het jaar dat mijn nagellakverzameling grote vormen aannam.
Het jaar dat een verhaaltje van mij werd gepubliceerd in een E-bundel. (op bladzijde 75)
Wat gebeurt er toch veel in een jaar, en deze lijst is slechts een kleine opsomming.
Ik wens iedereen een fijne jaarwisseling met mooi herinneringen aan 2011 en een frisse kijk op 2012!
Morgen zou mijn lieve oma 81 jaar zijn geworden, helaas ging een maand geleden het kaarsje uit. 15 november is tevens de dag dat N. en ik ons jubileum vieren, vandaar dat ik deze blog vandaag schrijf. Ik wil graag de tekst delen met jullie die ik heb geschreven op haar kist.
Lieve oma,
Ik wil je bedanken voor de liefde die je me hebt gegeven.Het was altijd heerlijk om bij jou en opa te zijn. De momenten samen aan de ontbijttafel in de vroege ochtend zal ik nooit vergeten. Samen naar de kinderboerderij of dat je me kwam instoppen als ik bleef logeren.
Ik koester mijn herinneringen van jou, lieve oma. Ik hoop dat je je rust vindt en vanaf boven op ons neer zult kijken en trots op ons zal zijn. We zullen goed voor opa zorgen, zoals jij zolang voor ons hebt gezorgd.
Rust zacht liefste oma
Pathé Ladies Night vertoont in de maand november de film ‘The Help’. Het is een verfilming van het boek ‘Een keukenmeidenroman’ van Kathryn Stockett. Dit boek stond heel lang op nummer één op de New York Times Bestseller
The Help
In het Mississippi van de jaren 60 wordt aan zwarte vrouwen wel de opvoeding van blanke kinderen toevertrouwd, maar niet het poetsen van het tafelzilver. Drie vrouwen zijn het allesbepalende racisme meer dan zat en besluiten dat de verschillen tussen hen minder belangrijk zijn dan de overeenkomsten.
Het is 1962 en de 23-jarige Eugenia, door iedereen Skeeter genoemd, besluit een carrire als schrijfster na te jagen. Naar een onderwerp hoeft ze niet ver te zoeken, als op een dag haar vriendin Hilly vertelt over haar missie in alle huizen van blanke gezinnen een apart toilet te installeren voor de zwarte hulp. Hoe meer Hilly gebrand is op deze vorm van segregatie, hoe meer Skeeter twijfelt aan de gewone manier van doen. Ze begint de verhalen te verzamelen van zwarte vrouwen die als hulp in de huishouding werken.De eerste die haar verhaal aan Skeeter durft te vertellen is Aibileen. Ze heeft als hulp al zeventien blanke kinderen opgevoed, maar als haar eigen zoon Treelore verongelukt op zijn werk, kijken de blanke bazen de andere kant uit. Aibileen haalt ook haar vriendin Minny over om Skeeter in vertrouwen te nemen. Minny is al vaker ontslagen dan ze kan tellen, omdat ze haar werkgevers altijd van repliek dient. Het boek dat de drie vrouwen schrijven wordt een ontroerend relaas, met schokkende maar ook warme verhalen, met scherpte, humor en hoop. Hoop voor de zwarte gemeenschap, maar ook hoop voor Skeeter, Aibileen en Minny dat hun dromen niet zo onbereikbaar zijn als ze vreesden.
De film draait vanaf 29 december in de bioscoop. Bekijk hier de trailer.
De volgende Pathé Ladies Night is op woensdag 7 december en dan draait de film ‘New Year’s Eve’, ik blogte daar al eerder over, dus daar wil ik zeker heen. Hoe cliché die film waarschijnlijk ook zal zijn, I will love it!
Zondagavond 6 november was het eindelijk zover! Na weken van aftellen was eindelijk de aflevering van De Reunië op televisie. De bewuste aflevering waarin het asiel in Spanje in beeld is, waar onze hond vandaan komt. Ik heb het aan al mijn familie en vrienden verteld dat ze moesten (!) kijken en ook op Twitter heb ik flink gespamd. Maar het was voor een goed doel.
In De Reunië wordt altijd teruggeblikt met een schoolklas van een bepaalde school uit een bepaald jaar. Ditmaal was de school ‘het Riet Mavo Almelo’ en in deze klas zit een man van goud, Peter Koekebakker, en hij doet zijn naam geen eer aan, want een Koekebakker is het zeker niet! Deze man zet zich sinds een lange tijd in voor de zwerfhonden in Zuid-Spanje. Hij heeft een dodingsstation opgekocht en omgebouwd tot een asiel en hij vangt er ongeveer 600 (!) honden op. Regelmatig zie ik op zijn website www.animalinneed.com de gruwelijkste verhalen voorbij komen over mishandelingen en dergelijke. Helaas hebben ze in mediterrane landen een andere mentaliteit ten opzichte van huisdieren. Maar gelukkig bestaan er mensen zoals Peter en zijn team van vrijwilligers, zowel in Spanje als in Nederland.
Ons eigen hondje, Xavi, komt ook uit het asiel van Peter en het was daarom extra bijzonder om het asiel van dichtbij te zien en om de man te zien achter La Linea. Het is een bijzonder mens en ik ben heel blij met onze Spaanse snuiter, dus voor mij is Peter goud waard.
Bekijk hier het fragment van Peter Koekebakker.
Op zondag 20 november is er een wandeling in het Amsterdamse Bos met alle hondjes die zijn geadopteerd en nu in Nederland wonen, ook daar is Peter aanwezig en de vrijwilligers van het asiel. Ik ga samen met mijn moeder en ik zal die dag veel foto’s maken en later posten op mijn blog.
Terwijl ik dit typ ben ik zeer gefrustreerd en het is nog mijn eigen stomme schuld ook! Ik kan niemand anders de schuld geven, hoewel dat soms juist zo fijn is, de schuld afschuiven op iemand anders.
Na maanden mijn kop in het zand te hebben gestoken over mijn nog af te ronden schoolvakken, kon ik er vanochtend niet meer omheen en moest ik van mezelf de eerste stappen zetten om de laatste vakken af te ronden. Hiervoor diende ik wel eerst wat mailwerk te verrichten omdat er een hoop is veranderd op de Haagse Hogeschool. Normaal ben ik een voorstander van Social Media, het is nogal zacht uitgedrukt als ik zeg dat ik Twitterverslaafd ben, en dat Facebook een heel handig medium is om op de hoogte te blijven van het leven van familie en vrienden.
Maar nu VERVLOEK IK SOCIAL MEDIA! (en vooral mezelf) En dat komt onder andere doordat ik mijn hoofdfase van mijn studie Communicatie in 2008 ben begonnen en toen waren al die media in opkomst en was het nog geen onderdeel van die studie. Inmiddels (beetje laat) heeft de opleiding besloten het hele onderwijsprogramma aan te passen en te veranderen om de lesstof aan te laten sluiten bij het gebruik van social media. Hierdoor kan ik een bepaald project niet meer herkansen, omdat het is afgeschaft en moet ik hiervoor een vervangend voor gaan doen, hoe dan? En een tentamen dat ik in januari wilde herkansen, wordt nu pas later in het jaar aangeboden, hierdoor kan ik het dus nog niet afronden en kost het mij dus nog een paar maanden collegegeld extra. Ook zag ik dat Engels niet meer in het huidige blok wordt aangeboden, dus ook daar moet een oplossing voor vinden. En zo is er met elk vak wat. Ik moet in totaal zes vakken afronden. Kortom: STRESS! Door mijn eigen stomme schuld, mijn eigen laksheid, moet ik heel hard op de blaren zitten. En het doet zeer, vertel ik je.
Sinds april 2009 ben ik begonnen bij MeerSport. Het lokale radioprogramma voor de sport in de Haarlemmermeer. Ik ben er ooit begonnen om mijn ministage er te voltooien, maar ik ben er niet meer weggegaan. Eén van mijn eerste radioklusjes was het opnemen van een sportitem. Ik ging naar de Final Four finale van de Heren 1 van BV Hoofddorp in het Topsport Centrum Almere. Daarbij interviewde ik een aantal teamleden van BV Hoofddorp. Als je het leuk vindt, kun je hieronder nog een stukje van een interview luisteren.
Interview Simon de Raadt BV Hoofddorp
Ik moest in mijn begindagen een interview voorbereiden voor de sport ‘Highlandgames’, waarbij ik dus zo bijdehand was om te vragen of die meneer nou een onderbroek droeg onder zijn kilt. Zijn antwoord was “ja, inmiddels wel”. Er was namelijk een periode waarbij hij geen onderbroek droeg en tijdens het gooien van een boomstam, ja je leest het goed, vloog zijn kilt af. Dit onder leiding van hard gelach vanuit het publiek. Je snapt dus dat hij sindsdien een onderbroek draagt 
Inmiddels is onze redactie flink uitgebreid en hebben we een leuk team van 9 man. Maar het leukste wat Meerradio mij heeft gebracht is mijn vriend Niels. Zonder Meerradio was ik hem waarschijnlijk niet tegengekomen en zou ik nu niet al twee jaar ontzettend gelukkig zijn met hem. <3
Ik had vorig weekend eters op bezoek en ik moest op zoek naar een lekker toetje. Ik heb een lichtelijke verslaving voor alles wat zoet en ongezond is. Dus het was geen straf om door mijn chocolade-kookboek te bladeren. Verschillende toetjes gingen er aan mijn snoetje voorbij, totdat mijn oog viel op een heeeeel lekker en heeeeel simpel te maken toetje. En aan de hand van de reacties van onze gasten, kan ik wel verklappen dat het een geslaagd toetje was.
Benodigdheden en ingrediënten voor 4 personen:
4 sorbetglazen
125 gr. chocolade en vanille biscuits, verkruimeld (dat zijn de ronde koekjes met een laag wit of bruin ertussen)
6 el Tia Maria
1 bak chocoladeijs
Vers geklopt slagroom
Chocoladeschaafsel wit en puur
Je doet de Tia Maria bij de verkruimelde biscuits. Je kunt naar smaak zoveel Tia Maria toevoegen als je zelf wilt natuurlijk. Als de drank is geabsorbeerd doe je 1 schep kruimels in elk glas. Daarboven op doe je een laag chocoladeijs. Daarboven doe je een een schep slagroom en dat top je af met chocoladeschaafsel. Dit proces herhaal je totdat het glas vol is. Je eindigt altijd met slagroom en chocoladeschaafsel. En voilà!
Bon Appétit.
Let op: het plaatje hierboven is niet een foto van het toetje.